در نبودنت رود هراس مرگش نیست. و درختان را ، آن خشکیده ترین شان را از سایه هاشان باز می توان شناخت! فاجعه گم کردن کلمات بود، در میان راه، آن زمان که زن دمنده بود. فاجعه مردن به وقت گریه کردن بود، در قلب درد آدمی آن زمان که زن خندیدن بود.
+ نوشته شده در شنبه هشتم اسفند ۱۳۹۴ ساعت 10:37 توسط الهام اسدی
زیباییات را کنار بگذار!